Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5860 K.2019/11188

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıkların kamu görevlisi olan ...’ya yönelik eylemlerinin birden çok kişi ile birlikte görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı, kamu görevlisi olmayan ...’e yönelik eyleminin ise ayrıca silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK’nın 265/1, 265/3 ve 86/2, 86/3-e maddeleri gereği hüküm kurulması yerine TCK’nın 265/1, 3, 4, 43. maddeleri ile hüküm kurulması,

3- Sanık ...’ya yönelik hakaret suçundan kurulan hükümde Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 2013/13-293 esas, 2013/297 karar sayılı ve 11/06/2013 tarihli kararında da kabul edildiği üzere TCK'nın 43. maddesinin ikinci fıkrası.

"Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır" hükmünü içermekte olup, zincirleme suçtan farklı bir müessese olan ve aynı neviden fikri içtima olarak kabul edilen bu durumda, fiil yani hareket tektir ve bu fiille aynı suç birden fazla kişiye karşı işlenmektedir. Burada, hareket tek olduğu için, fail hakkında bir cezaya hükmolunacağı, ancak bu cezanın kanunun 43/2. maddesine göre artırılacağı öngörülmüştür.

Ancak burada kastedilen, fiil ya da hareketin, doğal anlamda değil hukuki anlamda tekliğidir. Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir.

Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanığın katılan ...'ya hakaret ettikten kısa bir süre sonra mağdur ...'e hakarette bulunduğunun anlaşılması karşısında, aynı olayın devamı kapsamında aynı yer ve zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilen hakaret suçunun, hukuken tek bir fiille gerçekleştirildiği, sanık hakkında, TCK’nın 125/3-a. maddesi uyarınca tek ceza verilip, bu cezanın aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş olması ve TCK'nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kapsamı açısından anılan Kanun maddesinin 3. fıkrası hükmünün gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Sanıklar ..., ..., ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçunda TCK’nın 265/4. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle sonuç hapis cezasının “2 yıl 6 ay ” yerine “ 3 yıl 9 ay ” olarak fazla tayini,