Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/5967 K.2018/3809

Kötü muamele suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 232/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/12/2014 tarihli ve 2014/495 esas, 2014/354 sayılı kararını müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına,

5237 sayılı Kanun'un 232/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2017/232 esas, 2017/99 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28/08/2017 gün ve 50144 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında.

“Dosya kapsamına göre, incelemeye konu dosyanın sanığı olmayan Kenan Kırat’ın Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 tarihli ve 2015/1215 esas, 2016/527 sayılı kararıyla mahkum olması nedeniyle anılan Mahkeme tarafından yapılan ihbar üzerine sanık ... hakkında deneme süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 232/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/495 esas sayılı dosyası ile Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1215 esas sayılı dosyasının taraflarının birbirinden farklı kişiler olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 8. fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur." 11. fıkrasında; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” hükümleri yer almaktadır.

Yukarıda yer verilen kanuni düzenlemelere göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen sanık 5 yıl süreyle denetime tabi tutulacak ve bu süre içerisinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirlerine riayet etmemesi halinde hüküm açıklanacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; sanık ...'ın denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği gerekçesiyle daha önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş dosyaya ihbarda bulunulduğu, ihbarı alan İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesi'nin CMK'nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verdiği görülmektedir.

Kasten yeni bir suç işlendiğinden bahsedebilmek için bu suçtan yapılan yargılama sonunda verilen aynı sanık hakkında kesinleşmiş bir mahkumiyetin bulunması gerektiği, ancak denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiği ihbarında bulunan Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 31.03.2016 tarih ve 2015/1215 esas, 2016/527 karar sayılı dosyasının incelenmesinde, İzmir 32.Asliye Ceza Mahkemesi'nin hakkında hükmün açıklanmasına karar verdiği ... isimli sanıkla ilgisi bulunmayan, Kenan Kırat isimli bir şahısla ilgili yapılan yargılama neticesinde ihbarda bulunulduğu, bu suretle CMK'nın 231. maddesine aykırı olarak sanık ...'la ilgisi bulunmayan mahkumiyet kararı esas alınarak hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmakla kanun yararına bozma talebinin kabulü gerekmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

1-) Sanık ...hakkında kötü muamele suçundan kurulan İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2017 tarihli ve 2017/232 esas, 2017/99 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,