Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6030 K.2019/10689

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Mahkemece sanığın mağdura yönelik eylemlerinin takibi şikayete bağlı TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında kalan yaralama ve 125. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarını oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında; müşteki ...’nın kovuşturma aşamasında şikayetinin bulunmadığını beyan etmesi nedeniyle sanığa, TCK'nın 73/6 maddesi uyarınca şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre, CMK'nın 223/8. maddesi gereğince şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Ceza infaz kurumu içerisinde gerçekleştirildiği kabul edilen hakaret eyleminde aleniyet unsurunun oluşmadığı gözetilmeden TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

b) Hakaret suçunun, uzlaştırma kapsamında bulunmayan TCK’nın 86/2, 3-e madde ve fıkralarında düzenlenmiş olan yaralama suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, CMK'nın 253/3. maddesine göre uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak; yargılama sırasında suç vasfının değişmesi üzerine uzlaşma kapsamında olan TCK'nın 86/2. maddesi kapsamında kalan yaralama suçundan hüküm kurulması dikkate alındığında bu haliyle hakaret ve yaralama suçlarına ilişkin uzlaştırma işlemi yapılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,