Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6155 K.2019/10239

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanığa yükletilen 6136 sayılı Yasaya Aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

5237 sayılı TCK'nın da para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu husus, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla ... sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, sonuç adli para cezalarının “3000 TL adli para cezası ve 400 TL adli para cezası” biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) İddianame, olay tutanağı, müşteki beyanlarında; olay tarihinde kalabalık grup içerisinde bulunan sanığın görevli polis memuru Arif’in ikazı üzerine yumruğunu kaldırmak suretiyle vurmaya teşebbüs ettiği esnada sanığın yanında bulunan ...’nin de müşteki Arif’e vurmak için elini havaya kaldırarak üzerine yürüdüğü biçimindeki direnme eylemlerini birlikte gerçekleştirdiklerinin anlatıldığı somut olayda, sanık hakkında TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Olay tarihinde, görevli polis memurlarının maç sonrası stadyumdan çıkan kalabalığı asayiş kapsamında dağıtmaya çalıştıkları esnada stadyum çevresinde bekleyen sanığı uyarmalarına rağmen bulundukları yerden ayrılmayan sanığın görevli polis memurları tarafından uzaklaştırılmak istendiği sırada polis memuru Arif’in üzerine yürüyerek yumruğunu kaldırmak suretiyle vurmaya teşebbüs ettiği eyleminde görevi yaptırmamak için direnme suçunun tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3) Kabule göre de;

a) Görevi yaptırmamak için direnme suçunda, TCK'nın 29 maddesi, aynı Kanunun 35. maddesinden önce uygulanarak TCK'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması,

b) Hakaret suçundan kurulan hükümde; hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, aynı Kanunun genel tahrike dair 29. maddesinin uygulanması,

c) ... sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, denetim süresi içinde yeni bir suç işlediği anlaşıldığından ... sayılı Yasa ile değişik CMK'nın 231/8 maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına," şeklindeki gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,