Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6286 K.2019/10302

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, Aile Mahkemesinin konuttan uzaklaştırmaya ilişkin tedbir kararına karşın, müşterek konuta girme eyleminin konut dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında yaralama, hakaret ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan yargılama neticesinde uzlaşmaya tabi olmayan yaralama suçundan beraat kararı verilmesi ve TCK'nın 116/4. maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşmaya tabi olması, yargılamanın hiç bir aşamasında konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından taraflara yöntemine uygun şekilde uzlaşma teklif edilmemiş olması karşısında, anılan maddelerde öngörüldüğü biçimde uzlaşma önerisinde bulunulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,