Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6304 K.2018/47

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında, sanığın “adam öldürülür, hırsızlık yapılır gelmezsiniz, biz içki içeriz gelirsiniz” dediği, polis aracına binmemek için direndiği,

araca kafasını vurduğu ve kendini yere attığı iddia edilen yargılamaya konu olayda, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp gerekçelendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Bozma kararı öncesinde 02.08.2007 tarihinde sanık hakkında verilen hapis cezasının TCK’nın 50.maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiş olmasına karşın, bozma sonrası sanık hakkında geri bırakılan hüküm açıklanırken 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gözetilmeyerek verilen hapis cezasının paraya çevrilmemesi,

3) Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini temyize gelmeyen diğer sanıkla birlikte, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,