Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6396 K.2018/535

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak,

Sanık hakkında TCK'nın 62/1 ve 43/2. maddelerinin uygulanması ve cezasında önce 1/4 oranında artırım sonra 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verildiği halde, sonuç cezanın “6 ay 7 gün” yerine “7 ay 2 gün” olarak belirlenerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddeleri uyarınca; hüküm fıkrasındaki TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması sonrasında bulunan “8 ay 15 gün” ibaresinin “7 ay 15 gün” olarak, TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması sonrasında bulunan “7 ay 2 gün” ibaresinin “6 ay 7 gün” olarak değiştirilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Daha önce hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmayan sanığa, 5237 sayılı Kanun'un 179/2. cümle maddesi uyarınca verilen 25 gün hapis cezasının, anılan Kanun'un 50/3. maddesindeki amir hüküm gereğince, anılan maddenin 1. fıkrasında belirtilen seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hapis cezasına mahkumiyetine karar verilmesi,