Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/653 K.2019/4046

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A- Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi halinde temel cezaya hükmetmeden TCK’nın 129/3 ile CMK'nın 223/4-c. maddesi gereğince doğrudan “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B- Karşılıklı hakaret eylemleri yönünden, CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, ancak; bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca temyiz edilen kararın açıklanan noktalarının tebliğnameye uygun olarak, “hakaret suçundan kurulan hüküm fıkralarındaki TCK’nın 125/1-4. maddesi gereğince ceza verilmesine ilişkin kısımların hükümden çıkarılması” ve “Ceza vermekten vazgeçilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi eklenmek suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.