Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/6979 K.2018/10387

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın öncelikle katılanın kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi, katılanın da aşamalarda sanıkla arasında tartışma çıktığını ifade etmesi karşısında, sanık hakkında tehdit suçu yönünden TCK’nın 29., hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- Kabule göre;

Sanık hakkında, 16/12/2013 tarihli celsede tefhim edilen ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda tehdit suçu yönünden 106/1-2. cümlesi uyarınca 3 ay olarak ceza belirlendikten sonra TCK. 125/4 maddesi uyarınca artış yapıldığı belirtilerek netice olarak 1 ay hapis cezasına hükmolunmuşken, gerekçeli kararda TCK. 106/1-2. cümlesi uyarınca doğrudan 1 ay hapis cezası yazılmak suretiyle, kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmesi,