Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/7050 K.2019/3648

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sonunda verilen beraat kararına dair Ankara 19. Sulh Ceza Mahkemesi'nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2013/583 esas, 2013/582 sayılı kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine,

I- Dairemizin 07/04/2016 tarih ve 2015/27833 esas, 2016/7150 sayılı kararıyla

“Katılan ...'ın aşamalarda, TİB'den gelen cevabi yazıda sanıklara ait olduğu tespit edilen telefon numaralarından, telefonuna 13/12/2012 tarihinde 52, 14/12/2012 tarihinde 73 kez cevapsız çağrı bırakıldığına ilişkin beyanları karşısında; katılanın sanıklara ait telefon numaralarından sıklıkla aranıp aranmadığının HTS kayıtları getirtilerek belirlenmesi ve sonucuna göre kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun ısrar unsurunun oluşup oluşmadığı hususu da tartışıldıktan sonra, sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve yerinde görülmeyen gerekçeyle beraat kararı verilmesi,” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

II- Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/11/2016 tarih ve 2016/799 esas, 2016/934 sayılı kararında;

“…Özellikle ama sanık Zeynal olmak üzere her iki sanığın duruşmada gözlemlenen kişilikleri, müştekiler tarafından sanıkların eylemlerine ilişkin olarak kimin, ne zaman, kaç kez olacak şekilde aradığının belirtilememiş olması, sanıkların savunmalarına göre, tanımadıkları müştekileri kendi içinde bulundukları koşullar da dikkate alındığında rahatsız etme saiki ile hareket ettiklerine dair mahkumiyetleri için yeterli ve inandırıcı delil elde edilememesi,

şüpheden sanık yararlanır ilkesi de dikkate alındığında, delil yetersizliği nedeniyle her iki sanığın ayrı ayrı beraatlerine, CMK'nın 307/3. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunmayan yargıtay bozma ilamına direnilmesine karar vermek gerektiği anlaşılmış” şeklindeki açıklamayla bozma ilamından önceki gerekçenin tekrarlanması suretiyle Dairemizin kararına direnilmiştir.

III- Karar