Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/7179 K.2018/1384

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunun aleni olan karakol önünde işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas. 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranta hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, Dairemizce de benimsenen 09.02.2016 tarih, 2014/8-71 Esas 2016/42 Karar nolu kararında belirtildiği üzere, hapis cezası ertelenerek verilen ilk hükmün yalnız sanık müdafii tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın, denetim süresi içinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında ''cezayı aleyhe değiştirme'' yasağı gereğince, hapis cezalarının ertelenmesi gerektiği gözetilmeyerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hükmün ilgi kısmına;

Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.01.2007 tarih ve 2006/1397 Esas 2007/33 Karar nolu kararında yer aldığı şekilde;

Sanığa verilen hapis cezasının iki yıldan az olması, adli sicil kaydına göre suç tarihinden önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olduğundan anlaşılması, suçu işledikten sonra yargılama sürecindeki davranışı nedeniyle pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluşması nedeni ile; sanığa verilen cezaların ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin (3). fıkrası gereğince ERTELENMESİNE,

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin (3.) fıkrası gereğince takdiren ceza müddeti olan 15 ay denetim altında bulundurulmasına,

Sanığın dosya kapsamı ile anlaşılan kişilikleri ve sosyal durumu nedeni ile 5237 Sayılı TCK'nın 51. maddesinin (6). fıkrası uyarınca, sanığa aynı maddesinin (4)-(5). fıkralaranıa göre yükümlülük yüklenmesine ve uzman kişi görevlendirilmesine takdiren yer olmadığına,

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 7. fıkrası gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezasının kısmen veye tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun sanığa ihtar edilmesine (edildi),