Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/73 K.2019/2094

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...’nin 10/10/2014 tarihli dilekçesinde Ordu E tipi Kapalı Cezaevi’nde bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın ise Ordu E tipi Kapalı Cezaevi yerine, ikamet adresine tebliğe çıkarıldığı anlaşılmakla, yapılan tebliğin usulüne uygun olmaması karşısında, öğrenme üzerine yapılan temyiz süresinde olduğu kabul edilerek ve gerekçeli karar başlığında farklı tarihlerde gerçekleşen olaylar nedeni ile iki ayrı suç tarihinin 01/02/2011 ve 31/01/2013 yerine 02/02/2011 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Fuhuş suçunun mağdur sayısınca suç oluşacağı göz önüne alınarak sanıkların her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmesi gerektiği ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurların birden fazla fuhuş yapmasına yer temin etmesi şeklindeki eylemlerinde TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Sanıklar ... ve ...'ın adli sicil kaydında yer alan açıklanması geri bırakılan hükümlerle ilgili olarak CMK'nın 231/11. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere mahkemelerine ihbarda bulunulabileceği anlaşılmış,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Fuhuş suçlarından kurulan hükümlerde, adli para cezasının sanık ... 'a kurulan mahkumiyetler yönünden 24 eşit taksitle, diğer sanıklara kurulan mahkumiyetler yönünden 10 eşit taksitle ödenmesine karar verilirken taksit aralığının gösterilmemesi,