Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/7464 K.2019/13246

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; sanığın MERNİS ve mahkemeye bildirdiği adresin aynı olması nedeniyle, gerekçeli kararın öncelikle Tebligat Kanunu'nın 21/1. maddesine göre, bu mümkün olmazsa aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve öğrenme üzerine yapılan temyiz başvurusunun da süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasının miktarına göre, hükmün 5320 sayılı yasaya 5217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin sonuçta tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.