Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/7956 K.2019/10440

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve yokluğunda verilen kararın sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan son bildirdiği adresinde bulunamaması sebebiyle, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesine göre, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılarak, komşu ismi ve imzası alınmadan mahalle muhtarına yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla, eski hale getirme isteği yerinde görüldüğünden ve öğrenme üzerine gerçekleştirilen temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, Yerel Mahkemenin temyiz isteğinin reddine ilişkin kararına karşı yapılan itiraz bu nedenle yerinde görüldüğünden red kararı kaldırılarak dosya görüşüldü:

1- Fuhuş suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesinin, infaz evresinde resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hayasızca hareketler suçundan kurulan hükmün temyizine gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

a- TCK’nın 225. maddesinde düzenlenen “Hayasızca Hareketler” suçunda; “alenen cinsel ilişkide bulunmak” veya “teşhircilik” suçun unsurları olarak tanımlanmaktadır. Toplum kültürünün önemli bir kısmını oluşturan edep, iffet, ar ve haya duyguları ile edep törelerini korumayı amaçlayan ve bu değerlere saldırı niteliği taşıyan hareketleri yasaklayan söz konusu Kanun maddesindeki teşhircilik; kişinin cinsel tatmine ulaşabilmek için cinsel organı veya madde metniyle korunması hedeflenen değerleri incitecek şekilde vücut bölgelerini alenen göstermesidir.

Somut olayda; hükme esas alınan 11/09/2013 tarihli olay tutanağında; iki kişinin araç içerisine girdiği, diğer iki şahsın araç dışında beklediğinin belirtilmesi ve görevli polis memurlarınca aracın yanına gidildiğinde haklarında aynı suçtan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ve ...’nun fuhuş yaptıkları, sanık ... ve hakkında aynı eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ...’nun ise aracın arka kısmında birbirleri ile yapışık şekilde ses çıkardıkları biçiminde soyut ve genel ifadeler kullanılmış olması, tutanak tanıklarının dinlenilmemiş olması,

sanığın ve hakkında aynı eylem nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıkların tamamının aşamalarda sanıkla ... henüz cinsel ilişkiye girmeden polislerin geldiği şeklindeki savunmaları karşısında; mahkemece sanığın alenen cinsel ilişkiye girdiği şeklinde kabul edilen eyleminin ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,