Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/8289 K.2018/6851

Görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından sanıklar ..., ... ve ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 265/1, 86/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 6 ay hapis ve 600,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2011 tarihli ve 2010/1330 esas, 2011/1284 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12/12/2017 gün ve 69725 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/5. maddesindeki "Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindeki düzenlemesi nazara alındığında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulan sanıklar hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâlleri bulunmayan kasten yaralama suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayağı gözetilmeden, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Gereği Düşünüldü:

Yerel Mahkemece kurulan hükümlere, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6752 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu'nca hazırlanan ve 27/01/2017 tarih ve 29961 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararına ve kanun yararına bozma talebinin kapsamına, talebin yalnızca yaralama suçu açısından ayrıca hüküm kurulmaması gerektiğine yönelik olmasına, görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlere yönelik herhangi bir itiraz veya talebin bulunmamasına,