Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/8308 K.2019/573

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında hakaret suçundan alt sınırdan hapis cezası tayin edilmesine rağmen, TCK’nın 106/1-2. cümlesi uyarınca sair tehdit suçundan üst sınırdan ceza tayin olunarak çelişkili biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın, hakaret eylemlerini, kısa zaman aralığı içinde gönderdiği telefon mesajlarıyla gerçekleştirmesi karşısında, eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 43/1. maddesi uygulanarak fazla cezaya hükmolunması,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,