Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2017/8378 K.2018/7540

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ... hakkındaki ...'e karşı hakaret ve kasten yaralama, ...'e karşı kasten yaralama, ... ile ...'e karşı hakaret suçlarından mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, sanık ...'e doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarına göre hükümlerin kesin nitelikte olduğu cihetle, Yerel Mahkeme tarafından temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, tebliğnameye uygun olarak usul ve Yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin kararların ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkındaki tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... 'in tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

3- Sanık ... hakkında katılan ...'e karşı kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet hükümleri yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezalarının miktarına göre, hükümlerin 5320 sayılı yasaya 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle eklenen geçici 2. madde uyarınca, kesin nitelikte oldukları anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin tebliğnameye uygun olarak 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

4- Sanık ... hakkındaki hakaret suçundan ceza verilmesinden vazgeçilmesi hükmü yönünden yapılan temyiz incelemesinde; başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Karşılıklı hakaret eylemleri yönünden, TCK’nın 129/3 ve CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” biçiminde anılan Kanun maddesinde öngörülmeyen bir karar türüyle hüküm kurulması,