Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/1051 K.2019/12326

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanığın, mağdurun olay öncesinde kendisine ve eşine yönelik hakaretleri olduğunu belirtmesi, sanığın müştekiye yönelik aynı gün gerçekleşen kasten yaralama eylemini haksız tahrik sonucu işlediğinin mahkemece kabul edilmesi, sanık müdafiinin kovuşturma aşamasında tanık isimleri bildirmesi karşısında, bu kişilerin tanık olarak dinlenilmeleri, tüm kanıtların birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve olayın çıkış nedeniyle, gelişmesi üzerinde durulup, sanık lehine TCK’nın 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanmasını gerektiren bir halin bulunup bulunmadığının araştırılması gerekirken, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2- Sanığın 14/02/2014 tarihli celsede, sanık müdafiinin de 11/07/2014 havale tarihli dilekçesindeki lehe hükümlerin uygulanması talebinin, TCK’nın 50. maddesindeki hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesini de kapsadığı gözetilerek, CMK’nın 230/1-d maddesi uyarınca, bu hususta kanuni dayanakları da gösterilerek olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,