Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/1394 K.2018/5522

Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yapılan yargılama sonunda, mahkumiyetine dair, Konya 2. Çocuk Mahkemesi'nin, 12.06.2014 tarihli, 2013/447 esas ve 2014/477 sayılı kararın suça sürüklenen çocuk müdafiince temyizi üzerine,

Dairemizin 31.01.2017 tarih ve 2015/36822 esas, 2017/926 karar sayılı ilamıyla;

“Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1 maddesinin birinci fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca, üst sınırı üç yılı geçmeyen atılı suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmüş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, başka yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine” oy birliğiyle karar verilmiştir.

I- YEREL MAHKEMENİN DİRENME KARARININ KAPSAMI

Konya 2. Çocuk Mahkemesi'nin, 19.10.2017 tarih ve 2017/79 esas ve 2017/653 karar sayılı ilamında; “...atılı suçun, uzlaştırmaya tabi olmayan hırsızlık suçu ile birlikte işlendiğinden, uzlaştırma kapsamında kalmadığı..” şeklindeki gerekçeyle, Dairemizin 31.01.2017 tarih ve 2015/36822 esas, 2017/926 sayılı kararına direnildiği görülmektedir.

II- HUKUKSAL DEĞERLENDİRME

02.12.2016 tarihli 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun’un 36.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 307.maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderildiğinden, direnme kararı üzerine verilen hükmün Dairemizce incelenmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

CMK'nın 253/3. maddesinin ikinci cümlesine göre, uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi halinde, uzlaştırma yoluna gidilemeyecektir. Somut olayda da, her ne kadar, suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali suçu, CMK'nın 253/1-b maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamında bulunsa da, sözü edilen suçun, bu kapsamda bulunmayan ve TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçu ile birlikte işlenmesi nedeniyle, uzlaştırma yolunun Kanunen kapalı olduğu anlaşılmaktadır.

III- KARAR

Yukarıda açıklanan gerekçelerle,

Dairemizin 31.01.2017 tarih ve 2015/36822 esas, 2017/926 karar sayılı ilamındaki gerekçeye göre, Yerel Mahkemece verilen direnme kararı yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, 6763 sayılı Yasanın 36.maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesi hükmüne göre, Dairemizce verilen 31.01.2017 tarih ve 2015/36822 esas, 2017/926 karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay yerinde keşif icra edilerek, suça sürüklenen çocuğun, şikayetçiye ait motorsikleti aldığı yerin, dış dünyadan belirli işaretlerle ayrılan, serbestçe ve rızaya aykırı olarak girildiğinde de konuttakilerin huzur ve sükûnunun bozulduğu yerlerden olup olmadığı hususunda, bilirkişi raporu alındıktan sonra, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a-Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, yüklenen suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda rapor alınmadan, hırsızlık suçundan alınan raporla yetinilerek mahkumiyet hükmü kurulması,

b-5395 sayılı Kanunun 35. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan, eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,