Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/1700 K.2018/5913

Fuhuş suçundan, sanık ...’nin yapılan yargılaması sonunda; aynı suçtan mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 20 Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 25/06/2013 gün ve 2013/54 esas, 2013/299 karar sayılı hükmün sanık ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 12.12.2017 gün ve 2015/43465 esas, 2017/14696 karar sayılı ilamı ile bozma yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/02/2018 gün ve 14 - 2013/340233 sayılı itiraz yazısı ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14 - 2013/340233 sayılı itiraz yazısında;

“Sanıkların para karşılığında yabancı kadınlara fuhuş yaptırdığı yönünde ihbarda bulunulması üzerine sanık ...' ın ihbarda belirtilen cep telefonu, güvenlik güçlerince müşteri gibi aranarak bayan talep edilmiştir. sanık ... müşteri gibi davranan polise elinde 3 tane yabancı uyruklu bayan olduğunu, cinsel ilişki ücretinin 70 TL olduğunu belirterek adresi tarif etmiştir. Görevli polis memuru tarif edilen adrese gittiğinde kapıyı sanık ... açmıştır.

Sanık ... görevli polis memuruna evdeki yabancı uyruklu bayanlardan birini seçebileceğini belirtmiştir. Polis memurunun saatlik kalacağını söylemesi üzerine sanık ... saatlik ücretin 150 TL olduğunu söylemiştir.

Görevli polis memuru tarafından, seri numaraları tutunakta önceden tespit edilmiş olan 150 TL sanık ...'a verilmiş, mağdurlardan ... seçilerek sözkonusu bayan ile evin başka bir odasına geçilmiştir. ... isimli bayan cinsel ilişki için hazırlandığı sırada polis memuru polis tanıtma kartını göstererek dışarıda çevre güvenliği alan diğer polis memurlarının adrese gelmelerini sağlamıştır. Evde sanıklar ile mağdurlar yakalanmıştır.

Tanık beyanı ve dosya kapsamı ile sanık ...' nin de sanık ... ile birlikte fuhuş için aracılık ettiği ve yer temin ettiği şeklinde gerçekleşen eylemde,

06/01/2013 tarihinde saat 22.30 sıralarında olay yeri tespit ve yakalama tutanağı düzenlendiği ve düzenlenen tutanak nöbetçi Cumhuriyet Savcısı...'a haber verildiği ve kendisinin bilgilendirilmesi sonrasında, gerekli soruşturmanın yapılması ve sanıkların ifadelerinin ve parmak izlerinin alınması ve ele geçen suç delili olan 195 TL para ajanda ve not defterine geçici el konulması ve düzenlenen soruşturma evrakının sanıklarının mevcutlu olarak getirtilmesi talimatıyla tüm adli işlemlerin onayı alınmış ve elde edilen tüm deliller hukuka uygun hale dönüştürülmüştür.

Adli Kolluk Görevlilerinin, suçuyu tahrik ve teşvik etmesinin söz konusu olmadığı ve sanığın herkes tarafından bilinir şekilde hizmet verdiği ve bu çerçevede görevlilerin mağdure Gulmira Hamdamova ile cinsel ilişki isteminde bulundukları ve görevli ...'ın sanıkları suça tahrik ve teşvik etmediği açıkca anlaşılmakdır.

Bu itibarla; Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12/12/2017 gün ve 2015/43465 Esas, 2017/14696 Karar sayılı bozma kararında yer alan " sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesine" ilişkin bozma kararının hukuka aykırı nitelikte olduğu” belirtilerek,

Dairemizin 12.12.2017 gün ve 2015/43465 esas, 2017/14696 karar sayılı sanık hakkındaki fuhuş suçundan "Bozma" kararının kaldırılması, İstanbul Anadolu 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/06/2013 gün ve 2013/54 esas, 2013/299 karar sayılı hükmünün; "Onanmasına" karar verilmesi, talep edilmiştir.

Gereği görüşülüp, düşünüldü: