Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/1729 K.2020/937

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanığın, katılanlara yönelik söylediği "sizinle görüşeceğim” şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106. maddesinin (1.) fıkrasının son cümlesinde tanımlanan “sair tehdit” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 106. maddesinin (1.) fıkrasının ilk cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanığın, hastanede doktor ve hemşire olarak görev yapan katılanlara yönelik sözlerinin bütün halinde zincirleme biçimde hakaret ve tehdit suçlarını oluşturması karşısında, belirlenen temel cezalarda TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca artırım yapılarak bu suçlardan tek hüküm kurulması gerekirken, mağdur sayısınca iki kez hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Son celse sanık müdafisi tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rıza gösterilmemiş ise de, 18/09/2014 tarihli celsede sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını talep etmesi ile sanık müdafisinin vekaletnamesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair irade açıklama yetkisinin bulunmaması karşısında, yetkili olmayan ve sanık iradesiyle çelişen sanık müdafisinin beyanına itibar edilerek yerinde olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4- Kısmi kabule göre;

Zincirleme suç hükümleri gereğince hakaret suçundan TCK’nın 43/2. maddesi uyarınca belirlenen cezada ¼ oranında artırım yapılırken aynı gerekçelerle tehdit suçundan kurulan hükümde artırımın ½ oranında yapılması suretiyle çelişkiye düşülmesi,