Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2350 K.2019/13027

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçuna ilişkin kararda, öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...’nün tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Eyleme, yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan ...’nün temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafa sınırları içinde kaldığının kabulüne karşın, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden CMK'nın 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi,