Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2636 K.2019/16048

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin süresi içerisinde olduğu anlaşıldığından tebliğnamede bu yöndeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir.

Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını oluşturması gerekmektedir.

Olay günü sanığın, katılanlara yönelik "siz kimsiniz lan beni buradan alacaksınız, yiyorsanız alın" ve katılan ...'ya yönelik "sen göreceksin dışarıya teke tek çıkalım lan" şeklinde ve kaba hitap tarzı niteliğindeki sözlerinin, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın, öncelikle olay yerinde katılanlara, ardından jandarma birliğine getirildiğinde de katılan ...'ya hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, eylemlerinin aynı olay içerisinde, kesintisiz ve birbirinin devamı niteliğinde bulunması karşısında, sanık hakkında hakaret suçundan tek mahkumiyet hükmü kurulup, cezasından TCK'nın 43/2. maddesine göre artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, katılanlara ve katılan ...'ya yönelik hakaret eylemlerinden dolayı ayrı ayrı cezaya hükmedilmesi,

3- Sanığın direnme eylemini aynı suç işleme kararı kapsamında birden fazla katılana yönelik birden çok kez gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK’nın 265/1. maddesi uyarınca belirlenen cezada aynı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbik edilmesinden sonra temel ceza üzerinden TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

4- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve katılanlara yönelik hakaret suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nın 43/2. maddesi gereği artırım yapılırken, somut olaya ilişkin herhangi bir gerekçe gösterilmeden, ilgili Kanun maddesinde düzenlenen alt sınırdan uzaklaşılması,

5- Sanığın çalışanları tarafından darp edilmesi üzerine jandarmayı aradığı, olay yerine gelen katılanlar tarafından hastanaye götürülmek istendiği ancak sanığın müştekisi olduğu ve takibi şikayete bağlı olan yaralama suçundan beyan vermeye ve muayene olmaya gitmek istemediği gözetildiğinde katılanlar tarafından tutanak tutularak olay yerinden ayrılmaları gerektiği halde sanığın hastaneye zorla götürülmeye çalışılması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

6- Sanığın ...'ya yönelik söylediği kabul edilen "sen göreceksin dışarıya teke tek çıkalım lan" şeklindeki sözlerinin tehdit niteliğinde olduğu ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu gözetilmeden hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

7- Sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçunda tayin edilen temel ceza üzerinden TCK’nın 43. maddesi uyarınca artırım 62. maddesi uyarınca ise indirim yapılırken hesap hatası neticesinde sonuç cezanın 1 yıl 5 ay 15 gün yerine 1 yıl 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

8- Temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemesi,

9- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,