Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2683 K.2019/15460

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın mağdura gönderdiği 29/07/2014 tarihli "seni sinkaf ederim", 03/08/2014 tarihli "..bir yerine sokarım" ve "beni bu kadar hafife alma parçalarım insan ol" şeklindeki mesajlarında yer alan sözlerinin zincirleme şekilde TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanunun 106/1-2. cümlesi gereği uygulama yapılarak şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilmesi,

2) Yukarıdaki bozma gerekçesine göre, soruşturma aşamasında taraflara uzlaşma teklifi yapılmış ise de, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı,

bu nedenle de sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre konut dokunulmazlığını ihlal etme, yaralama ve tehdit suçlarından uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,