Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2854 K.2019/15327

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık müdafiinin 09/03/2015 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık müdafiinin temyiz istemi hakkında, tebliğnameye uygun olarak, KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, 2- O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükme ilişkin temyizinin incelenmesinde ise, Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu ile uzlaşma kapsamında olan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalktığı,

bu nedenle de sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçuna ilişkin CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,