Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/2900 K.2020/1182

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın tüm aşamalarda, bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçunu kabul etmemesi, mağdur ...'nin bu hususta beyanın bulunmaması karşısında, olay yerinden elde edilen kamera görüntülerindeki kadınlar ile mağdurların aynı kişiler olup olmadığına dair araştırma yapılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Temel cezanın belirlendiği TCK'nın 227/2. maddesinde, hapis cezası ile birlikte adli para cezası da düzenlenmiş olmasına karşın, sanık hakkında sadece hapis cezasına hükmedilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydındaki kesin nitelikteki adli para cezası içeren ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

4- Takibi şikayete bağlı olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçu nedeniyle katılan ...’nin hükümden sonra 27/10/2014 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,