Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3038 K.2019/15475

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, zabıta olan mağdurların üzerine çullandığını ve dövmeye başladıklarını, o sırada mısır soymada kullandığı bıçağı elinden alıp kendisine salladıklarını ve kolunda kesikler oluştuğunu iddia ettiği ve bu iddianın doktor raporu ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın, görevi yaptırmamak için direnme eylemini, birden fazla kamu görevlisine karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- TCK’nın 265/4. maddesi uyarınca yarı oranında artırım yapılırken sonuç hapis cezasının 9 ay yerine 1 yıl hapis cezası olarak fazla tayini,

4- TCK’nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,