Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3083 K.2019/1322

Hakaret suçundan katılan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.320,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2017 tarihli ve 2016/485 esas, 2017/798 sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2018 gün ve 22421 sayılı istem yazısıyla, Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, katılan sanık ...'in, katılan sanık ...'a "ibne orospu çocuğu Fetullah Gülen'in arkasından giden birisi olarak okula gelmeye utanmıyor musunuz?" şeklindeki söylediği sözlerde hakaret içeren kelimelerin katılan sanık ...'un şahsına karşı söylediğinden bahisle mahkemece katılan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, katılan sanığın hakaret içeren sözleri diğer katılan sanığa yönelik hakaret kastı bulunmaksızın, terör örgütü lideri Fethullah Gülen'in şahsına yönelik söylediği yönündeki savunmasının aksini kanıtlayacak delillerin yeterli şekilde tartışılmaksızın, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/04/2012 gün ve 10/438-141 sayılı kararında belirtildiği üzere, öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nın 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması isteminin yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay Ceza Dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14/11/1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hâkimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2/29-56 sayılı kararı da bu doğrultudadır.)

İnceleme konusu somut olayda; sanık ... hakkında katılan ...'a karşı hakaret suçunu işlediği iddiasıyla dava açıldığı, katılan kolluktaki ifadesinde sanığın kendisine o.. çocuğu dediğini, yargılama safhasında da annesine küfür ettiğini belirttiği, sanığın da beyanında "i.., o.. çocuğu, Fethullah Gülen'in arkasından giden birisi olarak okula gelmeye utanmıyormusun dediğini, katılana yönelik hakaret etmediğini belirttiği, tanık ... ifadesinde, gürültü üzerine dışarıya çıktığını, sanığın o..çocuğu dediğini duyduğunu, katılanın da benim annem babam bellidir, o kelimeyi bana kullanamazsın dediğini belirttiği anlaşılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda tüm deliller toplanıp, delil tartışması yapılarak sanığın eyleminin hakaret suçunu oluşturduğundan bahisle mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Ceza Genel Kurulunun 25/10/1993 gün ve 260/281 sayılı kararın da belirtildiği gibi, olaya ilişkin tüm deliller toplanıp, değerlendirilip suçun oluştuğu kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulduğuna göre, delil takdiri yapılarak verilen bu karar aleyhine, takdirde yanılgıya düşüldüğünden ve suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle, kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacaktır.

Bu nedenlerle kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;