İçeriğe geç
AC
18. Ceza Dairesi Esas: 2018/3092 Karar: 2019/15933 Tarih:

Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3092 K.2019/15933

Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.

Karar Metni

18. Ceza Dairesi 2018/3092 E. , 2019/15933 K.

"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanığın cinsel taciz suçuna yönelik verilen kararın temyiz talebinin Mahkemece reddine dair ek kararın 02/07/2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edilmesi ve sanığın bu kararı temyiz etmemesi karşısında sanığın temyizinin sadece kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği, Anlaşıldığından, sanık ...’un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2018/3092, K. 2019/15933, 12 Kasım 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama