KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2018/3180 E., 2019/5815 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Tekerrüre esas alınan ilamda, mahkeme adı Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesi yerine Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi olarak yazılmasının, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu,
Ancak,
İlk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Dairemizce bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, önceki hükümde tekerrüre esas alınan kesin nitelikteki 2000 TL adli para cezası olduğundan bu ceza miktarının koşullu salıverme süresine eklenecek miktar olarak esas alınması gerektiği gözetilmeyerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2018/3180, K. 2019/5815, 26 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama