Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3213 K.2019/15612

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü. Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ile gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın denetim süresinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suça ilişkin iddianamedeki sevk maddesinin TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması, yargılama aşamasında değişen suç vasfına göre TCK’nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçundan kesin nitelikte karar verilmesi, sair tehdit suçunun suç tarihinde dahi uzlaşma kapsamında kalması,

ihbarda bulunulan eylem TCK’nın 106/1-1. cümlesindeki suçu oluştursa dahi bu suçunda 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre, uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle ihbarda bulunulan ve uzlaştırma kapsamında kaldığı anlaşılan tehdit suçu açısından mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı bir suçtan mahkum olup olmadığı tespit edilip, sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükümlerin açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- Kabule göre de;

a)TCK’nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesinden önceki düzenleme uyarınca, uzlaşma kapsamında olmayan TCK’nın 106/1-1. maddesindeki tehdit suçu ile birlikte işlenmesi ve yargılama neticesinde tehdit suçundan kesinleşmiş beraat kararı verilmesi nedeniyle, soruşturma aşamasında yapılan uzlaştırma teklifinin, geçersiz olacağı anlaşılmakla, atılı hakaret suçu açısından CMK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b)Temyiz kanun yoluna tabi olup kesinleşmesi halinde infaza verilecek olan ilamın, açıklanacak yeni hüküm olduğu, bu nedenle yargılama sonucunda ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, önceki karara yollama yapılmak suretiyle Anayasanın 141, CMK'nın 34, 223 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,