Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3341 K.2018/9970

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Katılanlar..., ... ve ...’in, olayın gelişimi hakkında benzer anlatmaları ve sanık ...’ın “görüşeceğiz” şeklindeki ifadesi ile tehdit ettiğini aşamalarda istikrarlı bir şekilde anlatmaları karşısında, sanığın tehdit suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

2-) Sanık ...,...’in savunmaları, katılanlar ... ve ...’in ... tarafından tehdit içerikli sözler söylendiğine dair beyanları karşısında, olayın çıkış nedeni ile gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık ...,... hakkında tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan hüküm kurulması,

3-) TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,