Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3401 K.2019/16149

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın söylediği ve hakaret suçunu oluşturduğu kabul edilen “sana aracılık yapanın ana...nı avra..nı sin..f edeyim” biçimindeki sözünden sonra mağdurun “arkadaşıma küfür etme” şeklinde cevap vermesi hususu dikkate alındığında hakaret içeren bu sözlerin muhatabının ne suretle katılan olduğu kararda tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2- Kısmi kabule göre de;

a) Sanığın, “katılan bana hakaret ettiği için ona vurdum” biçimindeki savunmasının, tanıklar Şerafettin Güner ile Turgut Çolak tarafından, katılanın da “sanık küfür edince ben de ona şerefsizlik yapma dedim, bunun üzerine sanık bana vurdu” biçimindeki ifadesinin tanık ... tarafından doğrulanması karşısında, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde açıklanıp, tartışılmak suretiyle olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde de durularak sanık hakkında kasten yaralama suçunda TCK’nın 29, hakaret suçunda ise TCK’nın 129. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde bir değerlendirmenin yapılmaması,

b) Suçlardan doğan maddi bir zararın bulunmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi nedeniyle, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan "kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları" irdelenip sanığın yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde nasıl bir kanaate varıldığı açıklanmadan “hapis cezasının ertelenmesi” biçimindeki yerinde olmayan gerekçeyle, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,