Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3560 K.2018/8804

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali ve cinsel taciz eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Cinsel taciz eyleminin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, 26.01.2015 tarihinde öğlen saatlerinde katılanı takip ederek, katılanın ikamet ettiği apartmana girdiği, daire kapısını açıp içeriye girmeye çalışan katılanı görerek, peşinden kapıya yüklenip içeriye girmeye çalıştığı, katılan kapıyı arka taraftan kapatmaya çalışsa da, kapıyı ittirip katılana cebir kullandığı, aynı gün gece vakti sayılan saat 20:00 sıralarında yeniden apartmana girerek katılanın dairesinin zilini çaldığı,

katılanın bağırması üzerine korkup kaçtığı, yine 29.01.2015 ve 02.02.2015 tarihlerinde de, katılanın daire kapısının altından not bıraktığının anlaşılması karşısında, apartman boşluğunun konuta dahil olduğu ve sanığın her seferinde binanın içerisine girmekle konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlandığı göz önüne alınarak, sanığın, TCK'nın 116/4, 43/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 116/1, 35. maddelerinden uygulama yapılmış ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin, 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla, iptal edilmiş olması nedeniyle, uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,