Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3590 K.2019/1310

Hakaret suçundan sanıklar ... ve ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 62 ve 52/2-3. maddeleri gereğince ayrı ayrı 1.740,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2017 tarihli ve 2016/824 esas, 2017/388 sayılı kararına yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2017 tarihli ve 2017/1154 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30/04/2018 gün ve 34839 sayılı istem yazısıyla Dairemize gönderilen dava dosyası incelendi.

İstem yazısında; “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 esas, 2013/15 sayılı kararı ile itiraz merciinin sadece şeklî olarak değil, hem maddî olay, hem de hukukî yönden inceleme yapabileceği yönündeki kararı nazara alındığında,

Hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikâyete bağlı olduğu ve mağdurun 25/01/2017 tarihli dördüncü celsede vermiş olduğu beyanında sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini belirttiği, 5237 sayılı Kanunun 73/6. maddesi gereğince şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda sanıkların beyanı saptanarak, sonucuna göre vazgeçmenin kabul edilmemesi halinde davaya devam edilip, suçun sübutu kabul edilirse düşme, suçun sübutu kabul edilmezse beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilemeyeceği hususu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni bir hukuka aykırılık durumunun incelenmesi gerekmektedir.

Sanık ... Yücel hakkında Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2017 tarih, 10/05/2017 tarihli ve 2016/824 esas, 2017/388 sayılı kararıyla TCK'nın 125/1-4, 62. maddeleri gereğince hükmedilen 1740 TL adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, aynı kararla sanık ... hakkında ise TCK'nın 125/1-4, 62. maddeleri gereğince 1740 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmiştir. Sanık ...'ın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı itirazı üzerine Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2017 tarih ve 2017/1154 değişik iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Bu kararda sanık ...'a dair bir hüküm bulunmamaktadır.

Müşteki, şikayete bağlı olan hakaret suçundan açılan kamu davalarında sanıkların ikisi hakkında da şikayetten vazgeçmiştir. Sanık ... hakkındaki kesin nitelikteki Mersin 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 17/10/2017 tarih, 10/05/2017 tarihli ve 2016/824 esas, 2017/388 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma yoluna gidilmesi gerekmektedir.

Yargıtay incelemesi sırasında saptanan yukarıda belirtilen yeni hukuka aykırılık nedeni, Kanun yararına bozma konusu yapılmadığından belirtilen Kanun yolunun niteliği gereği resen giderilemeyecektir. Y.C.G.K.'nın 17/07/2007 gün ve 2007/145-172 sayılı, 27/03/2007 gün ve 2007/73-76 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere hükümdeki diğer yasaya aykırılıklar giderilmeden, uyuşmazlık konusunda karar verilmesi halinde, hukuka aykırılıkları giderme ve ülkede uygulama birliğini hukuka uygunlukla sağlama amacına hizmet için öngörülen "Kanun yararına bozma" kurumu, bünyesinde hukuka aykırılık taşıyan hükümleri onaylama sonucunu doğuracaktır. Bu nedenle kanun yararına bozma konusunun bu aşamada sonuçlandırılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1) Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,