Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3619 K.2019/591

Hakaret suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 43/1, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca 1.740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2012/1601 esas, 2014/141 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2018 gün ve 37984 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında: “Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararın, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 16/10/2017 tarihli ve 2015/14872 esas, 2017/22409 karar sayılı ilâmı ile tehdit suçundan verilen mahkûmiyet hükmü yönünden bozulmasına karar verilerek dosyanın Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/947 esas numarasına kaydedildiği ve yargılamanın halen derdest olduğu tespit edilerek yapılan incelemede,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” hükmünün yer aldığı, dosya kapsamına göre, sanığın müştekiye karşı gerçekleştirmiş olduğu hakaret suçu nedeniyle Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 28/01/2014 tarihli ve 2012/1601 esas, 2014/141 sayılı kararı ile mahkûmiyetine hükmedilmesine rağmen, bu kez de Mersin 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 11/12/2012 tarihli ve 2012/888 esas, 2012/1137 sayılı kararı ile mahkûmiyetine hükmedilerek, sanık hakkında aynı eylem sebebiyle açılan mükerrer davanın, 5271 sayılı Kanun’un 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olunmasında isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

Uyuşmazlık konusunda bir karar vermeden önce, kanun yararına bozma istemine konu edilen hükümde belirlenen yeni hukuka aykırılık durumlarının incelenmesi gerekmektedir.

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/03/2012 gün ve 3/270-88 sayılı kararında belirtildiği üzere; ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için, yargılamaya konu edilecek eylemle ilgili, usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmektedir. 5271 sayılı CMK’nın 170/1. maddesi uyarınca ceza davası, kural olarak Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenecek bir iddianame ile açılır. Anılan Kanunun 170. maddesinin 4. fıkrasında da; “iddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır” düzenlemesine yer verilmiştir.

CMK'nın 225. maddesinde yer alan; “hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir. Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir” şeklindeki düzenleme gereğince de hangi fail ve fiili hakkında dava açılmış ise ancak o fail ve fiili hakkında yargılama yapılarak hüküm verilebilecektir.

Anılan yasal düzenlemelere göre, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen eylemin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen fiil veya olaydan dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması yasaya açıkça aykırılık oluşturacaktır.

Öğretide “davasız yargılama olmaz” ve “yargılamanın sınırlılığı” olarak da ifade edilen bu ilke uyarınca, hâkim ancak hakkında dava açılmış bir fiil ve kişi ile ilgili yargılama yapabilecek ve önüne getirilen somut uyuşmazlığı hukuksal çözüme kavuşturacaktır.

İnceleme konusu somut olayda; Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 13/09/2012 tarihli iddianamesiyle, sanık ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından dava açıldığı, iddianamenin anlatım kısmında, sanığın, olay tarihi itibariyle ikamet ettikleri evlerinde aile içi geçimsizliğe bağlı olarak tartıştığı katılana karşı sinkaflı sözlerle hakaret ettiği belirtilmesine karşın, katılana mesaj göndermek suretiyle hakaret ettiğine dair anlatımın yer almadığı ve yargılamanın iddianameye konu edilen sanığın, katılana ikamet ettikleri evde hakaret etmesi eylemi üzerinden yapılması gerektiği düşünülmeden, sanığın katılana mesaj göndermek suretiyle hakaret ettiği kabul edilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

2- Sanık hakkında hakaret suçundan, TCK’nın 125/1. maddesi gereğince 90 gün adli para cezası verilerek, suçun zincirleme şekilde işlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 43/1 maddesi uyarınca cezanın 1/4 oranında artırılmasıyla 112 gün adli para cezası yerine 105 gün adli para cezası belirlendiği anlaşıldığından, sonuç cezanın 1860 TL yerine 1740 TL olarak eksik tayini kanuna aykırı bulunmuştur.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1- Kanun yararına bozma isteği hakkında bu aşamada bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,