KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2018/3718 E., 2018/11597 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1- Müştekiler ... ve ...’e yönelik hakaret ile müşteki ...’a yönelik hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından aynı yer Mahkemesi tarafından 31.10.2013 tarih 2012/217 esas, 2013/158 sayılı kararıyla verilen mahkumiyet kararlarının, temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yalnızca müştekiler ... ve ...’e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin, 11.12.2017 tarih, 2015/44395 E, 2017/14602 K. sayılı ilamı ile bu hükmün bozulduğu bu nedenle yeniden kurulan diğer hükümlerin hukuki sonuç doğurmayacağı,
Anlaşıldığından, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, anılan bu hükümler yönünden temyiz istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Müştekiler ... ve ...’e yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2018/3718, K. 2018/11597, 24 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama