Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/3801 K.2018/13070

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- 08/07/3013 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan eden mağdur ...'nin katılan sıfatını kazanmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE

B- Sanığın, kötü muamele suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK’nın 232. maddesi; yaralama, tehdit ve hakaret gibi Kanunun başka maddelerinde açıkça suç olarak düzenlenmiş eylemler dışında kalan ve failin aynı konutta birlikte yaşadığı kişilere karşı gerçekleştirdiği, çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma vb. eylemleri kötü muamele suçu olarak düzenleyip yaptırıma bağlamakta olup, somut olayda, sanığın, birlikte yaşadığı mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikteki yaralama eyleminin, TCK'nın 86/2. maddesinde düzenlenen “kasten yaralama” suçunu oluşturduğu,

bu suçtan da şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verildiğinın anlaşılması karşısında, yaralama eylemi dışında sanığın, mağdura yönelik kötü muamele olarak kabul edilen eylemlerin neler olduğu ne şekilde süreklilik gösterdiği denetime olanak verecek biçimde açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,