Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/5218 K.2019/16382

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: A- Sanığın katılan ...’ya yönelik yaralama eylemi yönünden kurulan beraat hükmünü temyizde taraf sıfatı bulunmayan katılan ... vekilinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, B- Sanık hakkında katılan ...’ya karşı hakaret eylemine ilişkin kurulan ceza vermekten vazgeçme hükmünün temyizine gelince;

Sanık hakkında katılan ...’ya yönelik tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı, hakaret suçuna ilişkin ceza vermekten vazgeçme, tehdit suçu yönünden de hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği anlaşılmakla,

hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle somut olayda 5271 sayılı CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin uygulanma imkanının ortadan kalkması ve 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair

Kanunun 26. maddesi ile CMK’nın 253/3. madde ve fıkrasına eklenen “aynı mağdura karşı” ibaresi dikkate alındığında, sanığın hakaret eylemine ilişkin 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesinden sonra hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,