Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/533 K.2018/3465

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine ve eski hale getirme ve temyiz talepleriyle ilgili olarak karar verme yetkisinin, CMK'nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin eski hale getirme temyiz istemlerinin reddine ilişkin ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/1. maddesinde, “Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur.

Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.” şeklinde ve yine aynı Kanunun maddesinin ikinci fıkrasında,“Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” biçimindeki hükümlere göre, Mernis'te kayıtlı bir yerleşim yeri adresi bulunmayan sanığa, duruşmada bildirdiği ve aynı zamanda daha önceden duruşma davetiyesinin tebliğinin yapıldığı adreste,

aynı Kanunun 35. maddesine göre yöntemine uygun şekilde kararın tebliği işleminin gerçekleştirilmiş olmasına karşın, süresi içerisinde temyiz başvurusunda bulunulmadığı,