Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/540 K.2018/7335

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, 1. Sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve cezasından azami 1/6 oranında artırım yapılması gerekirken, ¼ artırım yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, CMK’nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, işlediği kabul edilen hakaret suçunda meydana getirdiği somut maddi bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilerek, suç tarihinde göre sabıka kaydındaki TCK'nın 191/1. maddesinde 18.06.2014 tarihinde yapılan değişiklikte dikkate alınarak,

sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, hangi kişilik özelliklerinin olumsuz olarak kabul edildiği açıklanıp tartışılmadan, "sanığın sabıkalı oluşu" şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan hükmün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,