Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/5887 K.2019/4493

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 nolu kararında belirtildiği üzere adli para cezası olarak verilen ilk hükümde taksit sayısının 24 eşit taksit olarak belirtilmesi ve yalnız sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında kazanılmış hak uyarınca infazın ilk hükümdeki adli para cezasının taksit sayısı üzerinden belirlenmesi gerektiği gözetilmeyerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,