Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/6269 K.2019/16712

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın, çobanlık yaptığı, olay yerinde hayvanlarını otlattığı, göçmen kaçakçılığı suçu ile bir ilgisi olmadığı yönündeki savunması, kaçak göçmenlerin beyanlarının alınmaması, diğer suç failinin sanığın suça iştirak ettiğine dair bir anlatımının bulunmaması, kolluk tarafından yapılan sanığa ait sosyal ve ekonomik durum araştırmasıyla, sanığın çiftçilik yaptığı ve 180 adet hayvanı olduğunun tespit edilmesi, bu hususunda sanığın savunmasını doğrulaması karşısında, sanığın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Temel hapis cezasının belirlenmesinde, suçun işleniş biçimi, failin kasta dayalı kusurunun yoğunluğu, olayın meydana geliş şekliyle göçmen sayısı dikkate alınarak teşdiden uygulama yapılması gerekirken alt hadden hapis cezasının tayin edilmesi,

b) Hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi,

c) 28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,