Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/6617 K.2019/16163

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın atılı suçlamayı reddederek araçta yakalanan göçmenlerden haberdar olmadığını söylemesi, kaçak göçmenlerinde ifadelerinde "tırın bulunduğu yere getiren kaçakçının halatı kopararak kendilerini tıra yerleştirdiğini, sanığı hiç görmediklerini ve tanımadıklarını" belirtmeleri karşısında, sanığın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,