Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/6638 K.2019/17228

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1- Sanık ... hakkında hakaret suçundan düşme kararlarına karşı temyiz üzerine yapılan incelemede;

Takibi şikayete bağlı olan hakaret suçundan dolayı sanık hakkında verilen kamu davalarının düşmesine dair karara ilişkin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edildiği sanığın bu hususu temyize getirmemesi nedeniyle, şikayetten vazgeçmeyi zımni olarak kabul ettiği, TCK'nın 73/6. maddesindeki "Kanunda aksi yazılı olmadıkça, vazgeçme onu kabul etmeyen sanığı etkilemez" şeklindeki düzenlemenin sanık lehine olduğunun anlaşılması karşısında.

5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 309. maddesi uyarınca sanık yararına olan hukuk kurallarına aykırılığın, hükmün sanık aleyhine bozdurulması için Cumhuriyet Savcısı'na bir hak vermeyeceğinden, CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkındaki kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraat ve sanık ... hakkındaki kasten yaralama suçundan ceza verilmesine yer olmadığı hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

a) Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilmek suretiyle sanık ...’ın sorgusu yapılmadan beraat kararı verilmesi,

b) Müşteki ...’ın olay yerinden kaçmaya çalıştığının anlatılması karşısında meşru müdafa şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık ... hakkında şartları varsa TCK'nın 29. maddesinin uygulanması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

c) Kabule göre;

Sanık ...’in eyleminin meşru savunma kapsamında kalması nedeniyle TCK'nın 25/1 ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraati yerine ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,