Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/7418 K.2019/6820

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’a yükletilen hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak,

a-) TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanması sırasında yapılan hesap hatası sebebiyle sonuç hapis cezalarının “1 yıl 5 ay 15 gün” yerine, “1 yıl 6 ay 22 gün” olarak fazla tayin edilmesi,

b-) 03/03/2011 tarihli ilk hükmün sadece sanıklar tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde sanıklar hakkında önceki hükümde yer almayan TCK’nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktaları tebliğnameye kısmen uygun olarak, “tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin kısmın karardan çıkarılması ve sonuç hapis cezalarının “1 yıl 5 ay 15 güne” indirilmesi suretiyle HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

03/03/2011 tarihli ilk hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, TCK’nın 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilip ve sanığın aleyhine olarak aynı Yasanın 58. maddesi gereğince mükerirlere özgü infaz rejimine karar verilerek, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,