Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/7448 K.2019/1402

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

1- Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemini birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştirmiş olmasına karşın, TCK’nın 265/3. maddesi uyarınca artırım yapılmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

Görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olarak sanık ...’nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Hakaret suçundan kurulan hükümde ise,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/02/2016 tarih ve 2014/8-71 Esas, 2016/42 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere, verilen 10 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin ilk hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, sanık hakkında 10 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,