Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/7788 K.2019/920

Konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Beyoğlu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2010 tarihli ve 2007/488 esas, 2010/528 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında,

02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün anılan kanun hükmünden yararlanması talebinin reddine ilişkin İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/12/2016 tarihli ve 2007/488 esas,

2010/528 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2017 tarihli ve 2017/45 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında.

“Dosya kapsamına göre, hükümden önce 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasa ile işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçunun uzlaşma kapsamına alınması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 3. fıkrasına, 5918 sayılı Yasa ile eklenen, 'uzlaşma kapsamında bulunan bir suçun, bu kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümlerinin uygulanmayacağına' ilişkin son cümlenin suç tarihi olan 22/01/2007 tarihinden sonra 09/07/2009 tarihinde yürürlüğe girmesi karşısında, suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan işyeri dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden,

5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yaptırılarak sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 24. maddesi ile değişik “Uzlaşma” başlıklı 253. maddesinde;

a) Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suçlar.

b) Şikâyete bağlı olup olmadığına bakılmaksızın, Türk Ceza Kanununda yer alan;

1. Kasten yaralama (üçüncü fıkra hariç, madde 86; madde 88),

2. Taksirle yaralama (madde 89),

3. Tehdit (madde 106, birinci fıkra)

4. Konut dokunulmazlığının ihlali (madde 116),

5. Hırsızlık (madde 141)

6. Dolandırıcılık (madde 157)

7. Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (madde 234),

8. Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması (dördüncü fıkra hariç, madde 239), suçları.” hükümleri yer almaktadır. Bu maddeye göre, konut dokunulmazlığı bozma suçlarının tamamı uzlaşmaya tabi suçlardandır.

CMK’nın 253. maddesinin 3. fıkrasına 26/06/2009 tarih ve 5918 sayılı Kanun’un 8. maddesiyle eklenen ikinci cümlesine göre ise “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” Bu hükme göre 5918 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden sonra uzlaştırma kapsamına girmeyen bir suçla birlikte işlenen uzlaşma kapsamına giren suçlarla ilgili uzlaştırma işlemi yapılamaz.

İnceleme konusu somut olayda; sanık ...’in hırsızlık suçu ile birlikte işlediği işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun, suç tarihinin 5918 sayılı Yasa ile değişik CMK’nın 253/3-2. cümle hükmünün yürürlüğe girdiği 09/07/2009 tarihinden önce 22/01/2007 tarihi olması nedeniyle, uzlaştırma hükümleri uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden hüküm kurulmuştur. Bu itibarla, açıklanan nedenlerle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, ret kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/01/2017 tarihli ve 2017/45 Değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,