Yargıtay 18. Ceza Dairesi E.2018/779 K.2018/9459

Hakaret ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/4, 43/2, 86/2, 86/3-e, 35 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.620,00 Türk Lirası ve 1.800,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2015 tarihli ve 2012/641 esas, 2015/30 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “Dosya kapsamına göre;

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesi gereğince, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği cihetle, sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılma talebini içerir bir iddianame bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2- Dosya kapsamına göre, söz konusu hakaret suçunun mağduru olan ...'ın soruşturma aşamasında, mağdur ...'ın 22/03/2017 tarihli talimat duruşmasında sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçmesi sebebiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

İsabet görülmemiştir.” Denilmektedir.

I- Olay

Hakaret ve yaralama suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, adli para cezasıyla cezalandırılmalarına ceza miktarı ve verildiği tarih itibariyle kesin olmak üzere karar verildiği, şikayet suçunda mağdurların sanık hakkındaki şikayetten vazgeçmelerine rağmen mahkumiyet hükmü kurulması, yine sanık hakkında düzenlenen iddianame içeriğinde sanığın mağdur ...’a yönelik bir yaralama eyleminin tarif ve isnat edilmemesine rağmen bu suçtan hakkında mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Hukuksal Değerlendirme

1. 5237 sayılı TCK'nın 131/1. maddesinde, “Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenen hariç; hakaret suçunun soruşturulması ve kovuşturulması, mağdurun şikâyetine bağlıdır." hükmüne yer verildiği,

Aynı Kanun'un 73. maddesinin 4. fıkrasında ise, “Kovuşturma yapılabilmesi şikayete bağlı suçlarda kanunda aksi yazılı olmadıkça suçtan zarar gören kişinin vazgeçmesi davayı düşürür."

Yine Aynı Kanun’nun 73. maddesinin 6. fıkrasında ise, “Kanunda aksi yazılı olmadıkça, vazgeçme onu kabul etmeyen sanığı etkilemez.” hükümleri düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasında da, “Türk Ceza Kanununda öngörülen düşme sebeplerinin varlığı yada soruşturma yada kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması hallerinde, davanın düşmesine karar verilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen dosyada; mağdur ...’ın, 02/08/2011 tarihli Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde, mağdur ...’ın ise 22/03/2017 tarihli talimat duruşması oturumunda, şikayetten vazgeçmiş olmaları nedeniyle, sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının, 5237 Sayılı TCK'nın 73/6. maddesi uyarınca sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususu araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2. CMK'nın Hükmün konusu ve suçu değerlendirmede mahkemenin yetkisi başlıklı 225. maddesinde ise:

(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir.

Düzenlemeleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada Turhal Cumhuriyet Başsavcılığı'nca hazırlanan 01/11/2012 tarihli iddianamede her ne kadar başlık kısımlarında sanık ...’e atfedilen kanun maddeleri içerisinde, mağdur ...’a yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 86/2, 3-e, 35/1-2 maddeleri gösterilmişse de, iddianamenin anlatım kısmında sanığın mağdur ...’a yönelik yaralama eyleminden hiç bahsedilmemesi karşısında yukarıda gösterilen CMK’nın 225/1. maddesine göre sanık hakkında iddianamede unsurları gösterilmeyen suçtan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı görülüp, tebliğnamedeki talep yerinde görülmüştür.