KÜNYE
18. Ceza Dairesi 2018/8071 E., 2019/3841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Suça sürüklenen çocuğun fuhuş suçuna yönelik iddiaları aşamalardaki beyanlarında kabul etmemesi, katılan ...’un emniyet aşamasındaki ifadesinde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı fuhuş suçuyla ilgili herhangi bir beyanının bulunmamasına karşın mahkeme aşamasındaki beyanında suça sürüklenen çocuğun fuhuş suçunu işlediğine yönelik ifadelerinin bulunması, mağdur ...’ın emniyet aşamasında suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair beyanlarda bulunması,
ancak mağdurlar ... ve ...n’in mahkeme aşamasında ifadelerinin temin edilememesi karşısında, mağdurlar ... ve ...’in ifadeleri alınmadan, mağdurların aşamalarda farklı beyanlarda bulunmaları göz önüne alındığında, dosyadaki mevcut ifadeler arasında oluşan çelişki giderilmeden sanığın atılı suça yönelik eylemleri belirlenmeden ve CMK'nın 230/1-b maddesi gereğince hükme esas alınan deliller ile hangi beyana neden itibar edildiği karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, suça sürüklenen çocuk hakkında fuhuş suçundan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de; fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuğun her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmesi ve suça sürüklenen çocuğun bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda mağdurların birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesine rağmen, her bir mağdur açısından TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 18. Ceza Dairesi, E. 2018/8071, K. 2019/3841, 26 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama